http://www.doluckcompany.com
สร้างเว็บไซต์Engine by iGetWeb.com

 หน้าแรก

 บทความ

 เว็บบอร์ด

 รวมรูปภาพ

 Blog

 ติดต่อเรา

สถิติ

เปิดเว็บ14/02/2011
อัพเดท07/05/2018
ผู้เข้าชม741,271
เปิดเพจ1,287,621

การนำเข้าสินค้า

การส่งออกสินค้า

สิทธิประโยชน์ทางภาษีอากร

สินค้าเข้าไปรณีย์

เรื่องน่ารู้ ศุลกากร

ความรู้เรื่องการส่งออก จากกรมส่งเสริมการส่งออก

บริการ

ความรู้เบื้องต้นในการประกอบธุรกิจส่งออก

ความรู้เบื้องต้นในการประกอบธุรกิจส่งออก

 

ความสำคัญของการส่งออก

 

 

            ธุรกิจภาคการส่งออกของไทยในช่วงที่ผ่านมา มีอัตราการขยายตัวที่สูงและรวดเร็วมาก   ซึ่งเป็นกลไกสำคัญหนึ่งที่ผลักดันให้เศรษฐกิจของประเทศมีอัตราการขยายตัวอยู่ในระดับสูง นับว่าเป็นธุรกิจอีกแขนงหนึ่งที่มีความสำคัญต่อผู้ประกอบการเองและประเทศชาติ  เนื่องจากเป็นธุรกิจที่สามารถนำเงินตราต่างประเทศเข้ามาสู่ประเทศไทยเราเป็นจำนวนมากในปีหนึ่ง ๆ และรายได้เหล่านี้ก็เป็นส่วนหนึ่งที่ถูกนำมาใช้พัฒนาและแก้ไขปัญหาเศรษฐกิจที่เกิดขึ้น

ดังนั้น เพื่อให้ธุรกิจการส่งสินค้าออกของไทยประสบความสำเร็จ และมีมูลค่าการส่งออกเพิ่มมากขึ้น ผู้ประกอบการที่จะเข้ามาในธุรกิจนี้ จึงจำเป็นที่จะต้องเรียนรู้ขั้นตอนและกระบวนการปฏิบัติต่าง ๆ ในการส่งออกสินค้าให้ดีเสียก่อน

เนื่องจากขั้นตอนการส่งออกสินค้า  เป็นสิ่งสำคัญที่ผู้ประกอบธุรกิจส่งออกจะต้องทำความเข้าใจและศึกษาข้อปฏิบัติให้ถูกต้อง  เพื่อให้การประกอบธุรกิจส่งออกเป็นไปอย่างสะดวกและได้รับผลสำเร็จคุ้มค่ากับความตั้งใจในการลงทุน

ความสำคัญของภาคการส่งออกสามารถแบ่งได้ดังนี้

                1. ผลักดันในด้านการขยายการลงทุน และสร้างความต้องการแรงงาน

                 การส่งออกที่ขยายตัวขึ้นย่อมทำให้ผู้ผลิตต้องขยายการผลิตหรือมีการลงทุนเพิ่มขึ้น และโดยส่วนใหญ่แล้วระบบการผลิตของไทยก็เป็นระบบการผลิตที่ใช้แรงงานในสัดส่วนที่มากกว่าเครื่องจักร (Labour Intensive)  ดังนั้นจึงเป็นปัจจัยหนึ่งที่ก่อให้เกิดความต้องการแรงงานเพิ่มขึ้น  ซึ่งจะเป็นการช่วยในการสร้างความต้องการแรงงานให้แก่ประเทศที่สำคัญปัจจัยหนึ่ง  นอกจากนี้ยังมีผลต่อการช่วยยกระดับรายได้ของแรงงานด้วยอีกส่วนหนึ่ง

            2. ช่วยในการนำเข้าเงินตราต่างประเทศ

                 ช่วยในด้านการลดการขาดดุลการค้า และดุลการชำระเงิน   เพราะในการส่งออกส่วนใหญ่จะเป็นการใช้สกุลเงินต่างประเทศในการชำระค่าสินค้า  และส่วนมากก็จะเป็นสกุลเงินหลักๆ ที่เป็นที่ยอมรับกันในตลาดโลก เช่น ดอลล่าร์สหรัฐฯ มารค์เยอรมัน หรือเยน  เมื่อส่งสินค้าออกไปแล้วก็จะทำให้ได้เงินตราต่างประเทศเข้ามา และเมื่อจะต้องนำเข้าสินค้าจากต่างประเทศก็จะทำให้มีเงินไปชำระค่าสินค้านั้นได้  และเงินตราต่างประเทศที่ได้ก็จะมีส่วนต่อปริมาณเงินสำรองของประเทศอีกด้วย  

                3. ก่อให้เกิดการใช้ทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพ 

                      ในการส่งสินค้าออกนั้นส่วนหนึ่งเป็นเพราะระดับราคาของสินค้าที่ส่งออกส่วนมากอยู่ในระดับต่ำเมื่อเปรียบเทียบกับประเทศอื่น   จึงทำให้สินค้านั้นเข้าไปแข่งขันในตลาดโลกได้ ซึ่งเป็นไปตามหลักของการได้เปรียบโดยเปรียบเทียบ (Comparative Advantage)  เมื่อประเทศใดสามารถผลิตสินค้าด้วยต้นทุนที่ต่ำกว่าประเทศอื่นแล้ว  ย่อมแสดงว่าทรัพยากรที่ถูกนำมาผลิตนั้นถูกนำมาใช้ได้อย่างคุ้มค่าและมีประสิทธิภาพ  หรืออีกนัยหนึ่งก็คือถ้าสินค้าที่ผลิตได้มีระดับราคาที่สูงกว่าการนำเข้าจากต่างประเทศแล้ว ก็ควรนำเข้าสินค้านั้นมากกว่า  แล้วนำทรัพยากรต่างๆ ที่ผลิตสินค้านั้นไปผลิตสินค้าอื่นที่สามารถผลิตได้โดยต้นทุนที่ต่ำกว่าแทน

                4. ก่อให้เกิดมูลค่าเพิ่ม (Value Added) ให้แก่ทรัพยากร

                      เป็นการพิจารณาในการนำวัตถุดิบต่างๆ มาแปรรูปก่อนส่งออก  ซึ่งจะทำให้สินค้านั้นๆ มีมูลค่าสูงขึ้น  เช่น  แทนที่จะส่งออกในรูปของผ้าผืน แต่เปลี่ยนมาเป็นการส่งออกเป็นเสื้อผ้าสำเร็จรูปแทน  ซึ่งมูลค่าของสินค้าย่อมสูงขึ้น อันจะทำให้ได้กำไรเพิ่มขึ้นตามไปด้วย

                5. เป็นการช่วยลดต้นทุนการผลิตลง (Economy of Scale)

                 ถ้าเดิมผู้ผลิตที่ผลิตสินค้าเพื่อป้อนตลาดในประเทศเพียงอย่างเดียว ปริมาณการผลิตจึงไม่สูงมากนัก แต่ถ้ามีการส่งออกสินค้าไปต่างประเทศด้วย ปริมาณการผลิตก็จะเพิ่มขึ้น จากกำลังผลิตเดิมที่มีอยู่ก็จะเพิ่มกำลังผลิตเพิ่มขึ้นให้เต็มกำลังผลิต หรืออาจเป็นการขยายกำลังผลิตขึ้น เหล่านี้ย่อมเป็นการช่วยลดต้นทุนต่อหน่วยให้ต่ำลง หรือเป็นการผลิต ณ จุดที่มีระดับต้นทุนต่ำสุด  อันจะเป็นการช่วยให้ได้กำไรเพิ่มขึ้น

                6. ช่วยสร้างความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี

                      การขยายและกระจายการส่งออกจะช่วยปรับปรุงระดับเทคโนโลยีในการผลิต และการบริหาร เพราะในตลาดโลกย่อมมีภาวะการแข่งขันที่รุนแรง ซึ่งจะเป็นปัจจัยที่จะกระตุ้นให้ผู้ส่งออกต้องปรับปรุงสินค้า เพื่อตอบสนองความต้องการของตลาด โดยการใช้เทคโนโลยีใหม่ ๆ ในการผลิตตลอดจนการจัดการ อันจะเป็นการเพิ่มความสามารถในการแข่งขัน ซึ่งจะเป็นการช่วยยกระดับของเทคโนโลยีของประเทศอีกทางหนึ่ง

            7. ช่วยลดการพึ่งพิงสินค้าจากต่างประเทศ

                 เป็นการพิจารณาในการผลิตสินค้าเพื่อทดแทนการนำเข้า  (Import substitution)   เพราะเดิมเราต้องนำเข้าสินค้าต่างๆ ที่ยังไม่สามารถผลิตได้ หรือผลิตได้แต่มีต้นทุนที่สูงกว่าการนำเข้า  แต่เมื่อเราพยายามพัฒนาให้สามารถผลิตสินค้านั้นได้แล้วก็จะลดการนำเข้าลง  ขณะเดียวกันนอกจากจะผลิตเพื่อใช้ภายในประเทศแล้ว  ก็มุ่งไปหาตลาดในต่างประเทศ (Export Oriented)   เพื่อให้ได้ปริมาณการผลิตที่เพิ่มขึ้น  อันจะเป็นการช่วยต้นทุนต่อหน่วยให้ต่ำลง

 

 

การเตรียมพร้อมในการประกอบธุรกิจการส่งออก

 

          การประกอบธุรกิจส่งออก มีสิ่งที่สำคัญที่ผู้ประกอบการจะต้องคำนึงถึงเบื้องต้น 6 ประการ ได้แก่ ความพร้อมของผู้ส่งออก  สินค้า  ตลาด  การทำสัญญา การชำระเงิน และพิธีการส่งออก  โดยผู้ประกอบที่จะเข้าสู่ธุรกิจส่งออกควรพิจารณาที่ตลาดหรือสินค้าก่อน ส่วนผู้ส่งออกที่เป็นผู้ผลิตและมีสินค้าพร้อมอยู่แล้ว ก็จะพิจารณาในส่วนของการมุ่งหาตลาดที่เหมาะสมกับสินค้าที่ผลิตโดยไม่ต้องพิจารณาเลือกสินค้าอีก แล้วจึงมาพิจารณาเกี่ยวกับการทำสัญญา การชำระเงิน และพิธีการทางศุลกากร

 

1. การจัดการ 

                ผู้ส่งออกจะต้องมีความพร้อมที่จะดำเนินธุรกิจส่งออกในด้านต่างๆ ดังนี้

 

1.1 ด้านเงินทุน

โดยพิจารณาว่าต้นทุนของเงินทุนที่ธุรกิจใช้อยู่สูงมากน้อยเพียงไร  สามารถแบกภาระได้มากน้อยแค่ไหน โดยเมื่อเปรียบเทียบแล้วคุ้มกับการลงทุนหรือไม่

1.2 ด้านสถานที่ดำเนินการ

เป็นการพิจารณาเกี่ยวกับสำนักงานเครื่องมือ  อุปกรณ์ตลอดจนการกำหนดแนวทางว่าจะดำเนินธุรกิจประเภทใด คือเป็นการกำหนดประเภทและเป้าหมายของกิจการให้ชัดเจน

1.3 ด้านบุคลากร

กิจการต้องมีพนักงานที่มีความเหมาะสมกับตำแหน่ง  และมีจำนวนที่เพียงพอกับปริมาณของงาน

1.4 การสร้างความเชื่อถือ และทำความรู้จักลูกค้า

นับว่าเป็นเรื่องที่มีความสำคัญมากประเด็นหนึ่ง เพราะการดำเนินธุรกิจมีความจำเป็นที่จะต้องสร้างความรู้จัก และความเชื่อถือแก่ผู้ซื้อในตลาดต่างประเทศ เพราะการที่ผู้ซื้อเชื่อถือในกิจการแล้ว ความร่วมมือกันในการทำธุรกิจก็จะดีขึ้นด้วย

1.5 ประเมินกำลังผลิต และความสามารถในการส่งออก

ควรจะพิจารณาสินค้าก่อน ประเมินว่าสินค้าใดเป็นสินค้าที่กิจการสามารถส่งออกได้ โดยประเมินกำลังการผลิตโดยรวมของกิจการ หากเกิดการสั่งซื้อที่มากกว่ากำลังผลิตแล้ว ไม่สามารถผลิตได้ หรืออาจผลิตได้แต่คุณภาพไม่ได้มาตรฐาน ก็จะทำให้เกิดปัญหากับลูกค้า  ซึ่งจะนำไปสู่การปฎิเสธการยอมรับของลูกค้าได้

2. การเลือกสินค้าและการผลิต

                2.1 ผู้ส่งออกมีความสนใจสินค้าชนิดใดเป็นพิเศษหรือไม่

                         ในการเลือกสินค้าของผู้ส่งออกรายใหม่ควรทดลองกับสินค้าที่ไม่มากชนิดก่อน โดยพยายามเน้นและศึกษาถึงเรื่องต่างๆ ของสินค้า ทั้งในด้านกฏระเบียบข้อจำกัด การกำหนดโควตา หรือการคุ้มครองในประเทศผู้นำเข้าให้ละเอียดก่อน

                2.2 สินค้านั้นสามารถผลิตเองได้ หรือต้องซื้อจากผู้ผลิตรายอื่น หรือเป็นการจ้างผลิต 

                         ถ้าเป็นการจ้างผลิต ผู้ส่งออกต้องรู้แหล่งผลิต และอาจจะกระจายการผลิตไปยังผู้ผลิตหลายราย เพื่อว่าถ้ามีคำสั่งซื้อเข้ามามากผู้ผลิตรายเดียวอาจไม่สามารถผลิตได้ทัน  ขณะเดียวกันจะเป็นการเพิ่มอำนาจต่อรองกับผู้ผลิตได้อีกทางหนึ่งด้วย

                2.3 ผู้ส่งออกต้องรู้สภาพปัญหาการผลิต การจัดจำหน่าย และการส่งออก 

                         ผู้ส่งออกจะต้องมีความรู้เกี่ยวกับช่องทางการจัดจำหน่าย พิธีการและเอกสารที่ใช้ในการส่งออก เพราะสินค้าแต่ละชนิดจะมีข้อกำหนดและการควบคุมที่แตกต่างกัน

                2.4 ผู้ส่งออกควรเข้าใจในหลักเกณฑ์ในการตั้งราคาเพื่อการส่งออก

                         ในการส่งออกต้องคำนึงถึงค่าใช้จ่าย และภาวะการแข่งขันในตลาดด้วย แต่โดยปกติแล้วราคาเพื่อส่งออกจะต่ำกว่าราคาที่ขายในประเทศ เพราะเป็นการขายในปริมาณมากกำไรโดยรวมก็จะมากขึ้น  ขณะเดียวกันก็จะได้สิทธิพิเศษจากรัฐด้วย เช่น  การยกเว้นภาษีการค้า  ซึ่งสามารถนำมาหักจากต้นทุนสินค้าได้ และการเสนอราคาในการส่งออกส่วนใหญ่จะคิดเป็นเงินสกุลดอลล่าร์สหรัฐฯ และต้องระบุเงื่อนไขหรือ Term ของการเสนอราคา (Quotation Term หรือ Inco Term) ด้วยทุกครั้ง วิธีที่นิยมใช้  ได้แก่

F.O.B (Free on Board)                                    เป็นราคาที่รวมค่าใช้จ่ายทุกชนิดจนถึงสินค้าขึ้นเรือ หรือเครื่องบิน แต่ไม่รวมค่าระวาง และค่าประกันสินค้า โดยค่าใช้จ่าย 2 ประเภทหลัง ผู้ซื้อจะต้องเป็นผู้ออกเอง

CFR หรือ CNF (Cost and Freight)              คือราคา F.O.B. บวกด้วยค่าระวางถึงเมืองปลายทาง

CIF (Cost,  Insurance and Freight)              คือราคา CFR รวมค่าพรีเมียมการประกันสินค้า

                2.5 ผู้ส่งออกควรมีมาตรการในการควบคุมคุณภาพสินค้า

                         ผู้ส่งออกจะต้องควบคุมสินค้าให้มีความสม่ำเสมอในด้านคุณภาพ เพื่อสร้างความเชื่อถือแก่ผู้ซื้อ และเป็นที่ยอมรับของตลาด

                2.6 ผู้ส่งออกต้องมีความพร้อมในการออกแบบสินค้า หรือปรับปรุงสินค้าให้เหมาะสมกับผู้ซื้อ

                         เนื่องจากผู้บริโภคในแต่ละตลาดย่อมมีรสนิยมและความต้องการที่แตกต่างกัน การพัฒนาการออกแบบสินค้า  จะช่วยให้สามารถปรับให้สินค้ามีความเหมาะสมกับตลาดได้  ซึ่งจะทำให้สามารถขายสินค้าได้เพิ่มขึ้น

 

3. การเลือกตลาด

                การเลือกตลาดสามารถทำได้ 2 วิธีคือ

                3.1 การวิจัยจากข้อมูลฑุติยภูมิ (Desk Research)

                         เป็นการวิจัยที่มีค่าใช้จ่ายต่ำ แต่ข้อมูลที่ได้จะไม่ลึก เพราะเป็นการใช้ข้อมูลทุติยภูมิ (Secondary Data) จากแหล่งต่างๆ เช่น สำนักงานที่ปรึกษาการพาณิชย์ กรมส่งเสริมการส่งออก สภาหอการค้า สำนักงาน ESCAP ฯลฯ  โดยวิธีการทำ Desk Research พิจารณาได้จาก ข้อมูลทางสถิติของการนำเข้าส่งออกย้อนหลัง 3-5 ปี  เพื่อให้การวิเคราะห์ตัวเลขเกิดความเชื่อมั่นได้ ข้อมูลที่ใช้ ได้แก่

 

จำนวนประชากร

(Population Size) 

เพื่อใช้เป็นข้อมูลเบื้องต้นในการเลือกตลาดสินค้า  โดยใช้ในการประเมินความต้องการของตลาด แต่ทั้งนี้ต้องพิจารณาร่วมกับอำนาจซื้อ (Purchasing Power) ของประชากรในประเทศนั้น ๆ ด้วย

ภาวะการแข่งขัน

ในตลาดเป้าหมาย

พิจารณาว่าประเทศใดมีสัดส่วนทางการตลาดในประเทศนั้นมากน้อยเพียงไรเพื่อใช้ในการวางกลยุทธ์ทางการแข่งขันในตลาดนั้นๆ เพราะข้อมูลที่ได้ สามารถนำมาเปรียบเทียบหาข้อได้เปรียบ-เสียเปรียบของประเทศนั้นๆ แล้วนำมาปรับในกลยุทธ์ในการแข่งขันของเราได้

 

กฏระเบียบการนำเข้า

ของตลาดเป้าหมาย

พิจารณาว่ามีข้อจำกัด หรือกฎระเบียบใดที่เกี่ยวข้องกับสินค้าที่จะส่งออก เพื่อจะได้เตรียมเอกสารให้ถูกต้อง และครบถ้วน จะได้ไม่เกิดปัญหาในการนำสินค้าเข้าประเทศนั้นๆ

 

                3.2 การวิจัยโดยใช้ข้อมูลปฐมภูมิ (Field Research)

                         เป็นการทำวิจัยในภาคสนามต้องใช้ค่าใช้จ่ายสูง เป็นการใช้ข้อมูลในลักษณะปฐมภูมิ (Primary Data)  การทำวิจัยวิธีนี้ผู้ทำจะต้องมีประสบการณ์และความรู้ทางการตลาดเป็นอย่างดี  โดยมีวิธีการทำดังนี้

 

เดินทางไปศึกษาตลาดด้วยตนเอง

วิธีนี้จะมีค่าใช้จ่ายสูงมาก แต่โอกาสที่จะได้ข้อมูลที่ถูกต้องจะมีอยู่มาก เพราะจะได้เห็นถึงสภาพตลาดที่แท้จริง ความต้องการและรสนิยมของผู้บริโภคในตลาด ตลอดจนจะมีโอกาสได้ติดต่อโดยตรงกับผู้นำเข้าอีกด้วย.

ติดต่อขอข้อมูลจากสำนักงาน

พาณิชย์ไทยในต่างประเทศ

อาจไม่ได้ผลดีเท่ากับวิธีแรก จะได้เพียงข้อมูลเบื้องต้นไม่เจาะลึก แต่ค่าใช้จ่ายก็จะต่ำกว่า

 

ข้อสำคัญในการเลือกตลาด

 

 

            ในการเลือกตลาดผู้ส่งออกควรมีความรู้ในเรื่องต่างๆ ดังนี้

 

                Market Size                           ควรทราบขนาดของตลาดที่ต้องการส่งสินค้าไปขาย โดยพิจารณาจาก

                                                                 Population และ Purchasing Power

 

                Political Economic               พิจารณาด้านความมั่นคงทางเศรษฐกิจ และการเมืองของประเทศที่จะส่ง

                Stability                                   สินค้าไปขายว่ามีความมั่นคงมากน้อยเพียงใด

 

                Growth Trend                       เป็นการพิจารณาด้านแนวโน้มการขยายตัวของการนำเข้าโดยศึกษาได้จาก                                                                   ข้อมูลทางสถิติต่างๆ ย้อนหลังประมาณ 3-5 ปี

 

                คู่แข่งขัน                             คู่แข่งขันที่สำคัญส่วนแบ่งตลาด และ การส่งเสริมการขายในตลาดนั้นๆ                                                          

                ช่องทางการจัดจำหน่าย     การศึกษาลู่ทางการจัดจำหน่ายจะทำให้สามารถเลือกติดต่อกับลูกค้าได้ถูก

                                                                 ต้อง และเป็นประโยชน์ในการตั้งราคาอีกด้วย

 

                Legal Requirement              ต้องมีความเข้าใจในกฏระเบียบการนำเข้าว่ามีขั้นตอนหรือข้อจำกัดอะไร                                                                        บ้าง

 

                อัตราอากรการนำเข้า         ผู้ส่งออกจะต้องมีความรู้ในด้านเหล่านี้เพื่อ  จะได้เตรียมพร้อมที่จะส่งออก

                โควตาและใบอนุญาต         ไปยังตลาดนั้นๆ ได้อย่างถูกต้อง

                นำเข้า

 

                การขนส่ง                               ผู้ส่งออกจะต้องศึกษาถึงขั้นตอนและวิธีการส่งออก ตลอดจนค่าระวาง และ

                                                                 ระยะเวลา ในการขนส่ง เพื่อจะได้กำหนดวันส่งมอบสินค้าได้อย่างถูกต้อง

 

                ข้อกำหนดของประเทศ      ผู้ส่งออกจะต้องมีความเข้าใจว่าประเทศนั้น มีข้อกำหนดอะไรบ้าง เพื่อจะ

                ผู้นำเข้าเกี่ยวกับสินค้า        ได้เตรียมพร้อมในการแก้ไขปัญหาล่วงหน้า

 

4. การทำสัญญาซื้อขาย (Sale Contract)

                เมื่อมีการเสนอราคาและตกลงกันเรียบร้อยแล้ว ก็จะถึงขั้นตอนการนำสัญญาซื้อขาย โดยผู้ซื้อและ ผู้ขาย หรือโดยตัวแทนของทั้ง 2 ฝ่าย  ซึ่งโดยปกติจะมีขั้นตอนดังนี้

                Proforma Invoice              เป็นเอกสารที่ผู้ขายส่งให้ผู้ซื้อเพื่อเป็นการเสนอ  หรือยืนยันการเสนอราคา

                                                             และเงื่อนไขต่างๆ ในการขายสินค้านั้นๆ

                Purchase Order               เมื่อผู้ซื้อตกลงตามราคา และเงื่อนไขใน Proforma Invoice แล้วจะส่งหนังสือ                                       การสั่งซื้อ (Purchase Order) มาให้ผู้ขายเพื่อเป็นการตอบรับและสั่งซื้อสินค้า                                                 ตามราคา และเงื่อนไขดังกล่าว

                Sale Confirmation            เป็นสัญญาการซื้อขาย ซึ่งผู้ขายส่งให้แก่ผู้ซื้อเพื่อเป็นการยืนยัน หรือตอบรับ

                                                             การสั่งซื้อนั้นอีก (ซึ่งในทางปฏิบัติบางครั้งอาจจะไม่จำเป็นก็ได้)

5. การชำระเงิน (Term of Payment)

                    การชำระเงินมีความสำคัญมากในการส่งออก เนื่องจากไม่ใช่เป็นการขายภายในประเทศ ที่ลูกค้าจะสามารถเลือกดูสินค้า และส่งสินค้าได้ทันที  ทั้งผู้ซื้อและผู้ขายอยู่ห่างไกลกันมาก หากเกิดปัญหาสินค้าไม่ตรงตามคุณภาพที่ต้องการ หรือมีปัญหาเรื่องการชำระเงินแล้ว จะมีความยุ่งยากมากในการติดตาม  สำหรับการชำระเงินที่ปฏิบัติกันในปัจจุบัน มีดังนี้

                    การจ่ายเงินล่วงหน้า                        วิธีนี้ผู้ซื้อจะส่งเงิน (Bank Draft หรือการโอนเข้าบัญชีผู้ขาย) ให้

                    (Cash or Advance Payment)          แก่ผู้ขายไปก่อน  เมื่อผู้ขายได้รับเงินแล้วจึงจะส่งสินค้ามาให้ผู้ซื้อ

                                                                                  วิธีนี้ผู้ซื้อค่อนข้างจะเสียเปรียบมากหากไม่คุ้นเคยหรือรู้จักผู้ขาย

                                                                                  เป็นอย่างดี

                    การจ่ายเงินเชื่อ                                วิธีนี้จะตรงกันข้ามกับวิธีแรก คือผู้ขายจะส่งสินค้ามาให้ผู้ซื้อก่อน

                    (Open Account)                                 และได้รับชำระเงินจากผู้ซื้อภายหลัง ซึ่งอาจจะมีการตกลงกันว่า

                                                                                  ภายในกี่วัน เช่น 30 หรือ 60 วัน  ซึ่งผู้ขายจะเป็นผู้เสียเปรียบ

 

                Consignment                                         เป็นการจ่ายเงินเมื่อผู้ซื้อสามารถขายสินค้านั้นได้แล้วหรือเรียกว่า

                                                                                  การขายฝาก ซึ่งถ้าผู้ซื้อเอาสินค้าไปแล้วและยังขายต่อไม่ได้ ก็ยัง

                                                                                  ไม่ต้องจ่ายเงินให้แก่ผู้ขาย

                Documents Against Payment             เป็นการจ่ายเงินก่อนนำเอกสารไปออกสินค้า วิธีนี้ผู้ขายจะส่ง                          (D/P)                                                        เอกสารที่ใช้ในการออกสินค้าไปให้แก่ธนาคารในประเทศของผู้ซื้อ                                                                                     เมื่อผู้ซื้อมาจ่ายเงินค่าสินค้าที่ธนาคารแล้ว จึงสามารถเอาเอกสาร                                                                                       นั้นไปออกสินค้าได้ ซึ่งมีทั้งการจ่ายเงินทันที (At Sight) หรือจ่าย

                                                                                  ภายหลัง (Term 30, 60 หรือ 90 วัน)

                Documents Against Acceptance        เป็นการจ่ายเงินโดยผู้ซื้อรับรองตั๋วแลกเงิน แล้วนำเอกสารไปออก

                (D/A)                                                        สินค้า วิธีนี้คล้ายกับวิธี D/P คือเอกสารทั้งหมดจะส่งให้แก่ธนาคาร

                                                                                  ในประเทศของผู้ซื้อ แต่ผู้ซื้อรับรองตั๋วแกเงินแล้วนำเอกสารไปออก

                                                                                  สินค้าได้เลย โดยยังไม่ต้องจ่ายเงินและก็อาจจะสามารถไม่จ่ายเงิน                                                                                   ภายหลังก็ได้

                Letter of Credit (L/C)                            วิธีนี้เป็นวิธีที่ดีและเหมาะสมมาก ไม่มีการเสี่ยงทั้งผู้ซื้อและผู้ขาย

                                                                                  โดยเมื่อมีการตกลงซื้อขายกันแล้ว ผู้ซื้อจะเปิด L/C นี้ โดยธนาคาร                                                                                    ของผู้ซื้อมายังผู้ขายโดยผ่านธนาคารของผู้ขาย โดยจะระบุเงื่อนไข                                                                                   ต่างๆ ใน L/C นั้น และเมื่อผู้ขายได้จัดส่งสินค้าถูกต้องตามเงื่อน                                                                                         ไขใน L/C ให้แก่ผู้ซื้อแล้วก็สามารถนำเอกสารในการส่งออกไปขึ้น                                                                                    เงินกับธนาคารของผู้ขายได้ 

 

                    การตกลงใช้วิธีการชำระเงินต่างๆ เหล่านี้  ขึ้นกับความเชื่อถือรู้จักกันระหว่างผู้ซื้อและผู้ขาย หรือในบางกรณีขึ้นกับว่าความต้องการจะขายหรือซื้อสินค้ามากน้อยแค่ใหน เช่น ถ้าผู้ซื้อต้องการสินค้าชนิดนี้มากหรือหาซื้อไม่ได้ง่ายนัก ก็อาจจะยอมจ่ายเงินล่วงหน้ามาให้แก่ผู้ขายก่อนก็ได้ ซึ่งแต่ละวิธีก็มีความได้เปรียบเสียเปรียบหรือความเสี่ยงมากน้อยไม่เท่ากัน แต่วิธีที่นิยมใช้กันมากในการค้าระหว่างประเทศโดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ซื้อและผู้ขายเพิ่งจะรู้จักกันก็คือ การเปิด L/C

 

6. พิธีการส่งออก

                พิธีการส่งออกเป็นขั้นตอนสุดท้ายสำหรับการส่งออกสินค้า แต่ก็เป็นขั้นตอนที่มีความซับซ้อนมากขั้นตอนหนึ่ง  แต่ถ้าได้มีการศึกษาและเตรียมพร้อมล่วงหน้าแล้วก็จะไม่มีความยุ่งยาก เพราะรัฐบาลเองก็ส่งเสริมให้มีการส่งออกสินค้าไปยังต่างประเทศอยู่แล้ว  จึงได้พยายามลดขั้นตอนหรืออุปสรรคต่างๆ ลงเพื่อช่วยให้ผู้ส่งออกเกิดความสะดวกรวดเร็วในการจะส่งออกสินค้า  โดยปกติแล้วการส่งออกสินค้าแต่ละชนิดโดยเฉพาะสินค้าที่มีการควบคุม ก็จะมีหน่วยงานที่ทำหน้าที่ในการควบคุมสินค้านั้นโดยตรง  ซึ่งอาจจะเป็นหน่วยงานเดียวหรือหลายหน่วยงานก็ได้        

 

            เอกสารที่ใช้ในการส่งออกโดยทั่วไปประกอบด้วย

                1. ใบขนสินค้าขาออก

                2. บัญชีราคาสินค้า (Invoice)

                3. ใบอนุญาต หรือหนังสือรับรอง

                4. คำร้องต่าง ๆ (ถ้ามี)

                5. ใบแนบใบขนสินค้าขาออก (กรณีเป็นสินค้าที่จะขอคืนอากรตามมาตรา 19 ทวิ)

                6. ใบขนสินค้ามุมน้ำเงิน (กรณีเป็นสินค้าที่ขอชดเชยอากรสินค้าส่งออก)

 

สรุปขั้นตอนการส่งออกจะประกอบด้วย

  • การจดทะเบียนธุรกิจ
  • การจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม และการขอมีเลขและบัตรประจำตัวผู้เสียภาษีอากร
  • เสนอขายและรับการสั่งซื้อ
  • การเตรียมสินค้า
  • ติดต่อขนส่ง
  • จัดเตรียมเอกสารเพื่อการส่งออก
  • ติดต่อผ่านพิธีการศุลกากร

-  พิธีการตรวจเอกสาร

-  พิธีการตรวจสินค้า

  • การส่งมอบสินค้า
  • การเรียกเก็บเงินค่าสินค้า
  • ขอรับสิทธิประโยชน์

               

                และเมื่อตั้งใจจะดำเนินธุรกิจการค้าแล้ว  ไม่ว่าจะเป็นภายในประเทศหรือส่งออกสู่ต่างประเทศ  จะต้องสร้างความมั่นใจแก่คู่ค้า  โดยแสดงวัตถุประสงค์ชัดเจนว่าจะทำการค้าสินค้าลักษณะใด  โดยทำการจดทะเบียนธุรกิจ  ซึ่งมีการจดได้หลายลักษณะ ได้แก่

                1.  กิจการร้านค้าเจ้าของคนเดียว  ห้างหุ้นส่วนสามัญ

                2.  นิติบุคคล  แบ่งเป็น 2 ลักษณะ คือ

                     2.1  บริษัทจำกัด

                     2.2  ห้างหุ้นส่วน  แบ่งเป็น 2 ประเภท  คือ

                                 2.2.1  ห้างหุ้นส่วนจำกัด

                                 2.2.2  ห้างหุ้นส่วนสามัญนิติบุคคล

                สำหรับสถานที่จดทะเบียน คือ

                1.  กรุงเทพมหานคร

                                 1.1  สำนักงานบริการจดทะเบียนธุรกิจ 1 (มหาราช)

                                        โทร. 0-2622-0569 ถึง 70 และ 77

                                 1.2  สำนักงานบริการจดทะเบียนธุรกิจ 2 (พหลโยธิน)

                                        โทร. 0-2618-3340 ถึง 41 และ 45

                                 1.3  สำนักงานบริการจดทะเบียนธุรกิจ 3 (รัชดาภิเษก)

                                        โทร. 0-2276-7259 ถึง 64

                                 1.4  สำนักงานบริการจดทะเบียนธุรกิจ 4 (กรุงธนบุรี)

                                        โทร. 0-2440-1346 ถึง 49

                                 1.5  สำนักงานบริการจดทะเบียนธุรกิจ 5 (รามคำแหง)

                                        โทร. 0-2276-7255 ถึง 58 และ 69

                                 1.6  สำนักงานบริการจดทะเบียนธุรกิจ 6 (ศรีนครินทร์)

                                        โทร. 0-2722-8366 ถึง 67

                                 1.7  สำนักงานบริการจดทะเบียนธุรกิจ 7 (แจ้งวัฒนะ)

                                        โทร. 0-2276-7250 ถึง 51 และ 53

                                 1.8  สำนักงานบริการจดทะเบียนธุรกิจ 8 (บางกระสอ)

                                        โทร. 0-2547-4423 ถึง 24

                2.  ต่างจังหวัด  ที่สำนักงานทะเบียนการค้าจังหวัด 75 จังหวัด

                เมื่อจดทะเบียนธุรกิจแล้วก็ต้องติดต่อกรมสรรพากรเพื่อขอมีเลขและบัตรประจำตัวผู้เสียภาษีอากร  หากมีรายรับจากการขายสินค้าหรือให้บริการเกินกว่า 1.2 ล้านบาทต่อปี  ต้องยื่นคำขอจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม  แต่มีผู้ประกอบการบางประเภทที่ไม่ต้องจดทะเบียนหรือได้รับการยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม  เช่น การส่งออกของผู้ประกอบการในเขตอุตสาหกรรมส่งออกตามกฎหมายว่าด้วยการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยจะได้รับการยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่มตามกฎหมายแต่ก็สามารถขอจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มได้  เป็นต้น

                การดำเนินการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม  สามารถติดต่อขอรายละเอียดและจดทะเบียนได้ที่

กรุงเทพฯ    –  สำนักงานสรรพากรเขต  สำนักงานสรรพากรเขต(สาขา)  หรือสำนักงานสรรพากรที่สถาน

       ประกอบการตั้งอยู่

                ต่างจังหวัด -  สำนักงานสรรพากรอำเภอ สำนักงานสรรพากรอำเภอ(สาขา) หรือสำนักงานสรรพากรกิ่ง

      อำเภอที่สถานประกอบการตั้งอยู่

                อันดับแรกของการประกอบธุรกิจส่งออก ผู้ประกอบการต้องเข้าใจถึงลักษณะการส่งออกของประเทศไทยก่อน  ซึ่งประเทศเราเป็นประเทศกำลังพัฒนาและมีเสรีทางการค้า  ฉะนั้นในสินค้าบางตัวก็เป็นสินค้าที่มีความสำคัญและอาจส่งผลด้านเศรษฐกิจแก่ประเทศ  ดังนั้น  ผู้ที่จะประกอบธุรกิจส่งออกจึงจำเป็นต้องศึกษากฎเกณฑ์  และระเบียบอันเกี่ยวข้องกับการส่งออก  โดยเฉพาะกฎหมายเกี่ยวกับศุลกากร  กฎหมายพิกัดอัตราอากรขาเข้าขาออกของสินค้าที่ได้รับการยกเว้นอากร  กฎหมายควบคุมสินค้าขาออก  ทั้งนี้เพื่อให้มีความเข้าใจอย่างถูกต้องตรงกัน

                รัฐบาลจึงได้กำหนดการส่งออกสินค้าตามกลุ่มของสินค้าเป็น 3 กลุ่ม  คือ

                1.  สินค้ามาตรฐาน

                2.  สินค้าควบคุม  หรือสินค้าที่มีมาตรการจัดระเบียบการส่งออก

                3.  สินค้าเสรี  (ทั่วไป)

 

                1.  สินค้ามาตรฐานที่กำหนดมี 11 ชนิด  ได้แก่  ข้าวโพด  ปอฟอก  เมล็ดละหุ่ง  ปุยนุ่น  ไม้สักแปรรูป  ผลิตภัณฑ์มันสำปะหลัง  ข้าวฟ่าง  ปลาป่น  ถั่วเขียว  และถั่วเขียวผิวดำ  ข้าวหอมมะลิไทย

                การส่งออกสินค้าในกลุ่มนี้  ผู้ส่งออกจะต้องจดทะเบียนเป็นผู้ทำการค้าขาออกซึ่งสินค้ามาตรฐานและต้องได้รับใบรับรองมาตรฐานสินค้าจาก

                                 -  สำนักงานมาตรฐานสินค้า

                                 -  สภาหอการค้าแห่งประเทศไทย

เพื่อนำไปแสดงต่อกรมศุลกากรจึงจะได้รับการตรวจปล่อยสินค้าออกไปได้  ในเรื่องนี้สามารถติดต่อขอรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่      กองตรวจสอบและมาตรฐานสินค้า

                          กรมการค้าต่างประเทศ กระทรวงพาณิชย์

                          โทร. 0-2547-4746

 

                2.  สินค้าควบคุม หรือสินค้าที่มีมาตรการจัดระเบียบการส่งออก เป็นสินค้าที่เกี่ยวข้องกับความมั่นคงความสงบและความเรียบร้อยภายในประเทศผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจ และสังคมของประเทศสินค้าประเภทนี้ได้แก่

                -  กระแต                                                  -  ทุเรียน                                                   -  ลำไยสด

                -  กากถั่ว                                                 -  ทองคำ                                                  -  สัตว์น้ำ 258 ชนิด

                -  กากถั่วเหลือง                                          -  น้ำมันเชื้อเพลิง                                         -  สัตว์ป่าบางชนิด

                -  กาแฟ                                                   -  ปลาทะเลสวยงาม                                      -  สับปะรด

                -  กุ้งกุลาดำ                                             -  ปลาทูนา                                                  -  สิ่งทอ

                -  ข้าว                                                       -  ปลาหมึก                                              -  สินค้าปลอม

                -  ช้าง                                                       -  ปะการัง                                                -  สินค้าลิขสิทธิ์

                -  ซากเต่าบางชนิด                                         -  ปุ๋ย                                                  -  หวาย                                   

                -  ซากสัตว์บางชนิด                                         -  ผลิตภัณฑ์หอยมุก                               -  หอยมุก

                -  Re - Export                                          -  พระพุทธรูป                                          -  ดอกกล้วยไม้

              -  เต่าจักร                                                 -  ม้า ลา ล่อ                                              -  ส่งออกไปสหพันธ์สาธารณ

                                                                                                                                           รัฐเซียร์ราลีโอน

                -  ถ่านไม้                                                  -  เมล็ดปอ                                               -  ส่งออกไปสหพันธ์สาธารณ

                                                                                                                                            รัฐยูโกสลาเวีย

                -  ถ่านหิน                                                 -  ไม้ ไม้แปรรูป                                        -  ส่งออกไปสาธารณรัฐอัง

                                                                                                                                           โกลา

                -  ทราย                                                    -  แร่ที่มีทราย                                           -  ผลิตภัณฑ์มันสำปะหลัง

                การส่งออกสินค้าเหล่านี้จะต้องปฏิบัติตามขั้นตอนที่กำหนดกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเสียก่อนจึงจะทำการส่งออกได้

                -  จดทะเบียนเป็นผู้ส่งออก  ได้แก่  กาแฟ  ข้าว  ทุเรียน  ปลาทูนาบรรจุภาชนะอัดลม  กุ้ง  ปลาหมึกแช่เย็นแช่แข็ง  และผลิตภัณฑ์  ลำไยสด  สิ่งทอ  ดอกกล้วยไม้  ผลิตภัณฑ์มันสำปะหลัง

                -  ขอใบอนุญาตส่งออก  ได้แก่  กากถั่วเหลือง (ในหลักการไม่อนุญาตให้ส่งออก)  กาแฟ  กุ้งกุลาดำ  ข้าว  ช้าง  ซากเต่าบางชนิด  ซากสัตว์บางชนิด  สินค้าRe - Export  ถ่านไม้  ถ่านหิน  ทองคำ  น้ำมันเชื้อเพลิง  ปุ๋ย  ผลิตภัณฑ์หอยมุก  พระพุทธรูป  ไม้และไม้แปรรูป(เฉพาะไม้ยางพารา  ไม้สน  และไม้ยูคาลิปตัส)  แร่ที่มีทราย  สัตว์ป่าบางชนิด  หอยมุก  ผลิตภัณฑ์มันสำปะหลัง

                -  ขอรับการจัดสรรปริมาณ (โควตา)  การส่งออก  ได้แก่  ข้าว  สิ่งทอ

                -  ห้ามส่งออก / ในหลักการไม่อนุญาตให้ส่งออก  ได้แก่  กระแต  กากถั่ว  เต่าจักร  ทราย  ปลาทะเลสวยงาม  ปะการัง  ม้า  ลา  ล่อ  เมล็ดปอ  สัตว์น้ำ 258 ชนิด  สินค้าปลอม  สินค้าลิขสิทธิ์  หวาย  การส่งออกไปยัง 3 ประเทศที่กล่าวข้างต้น

                ผู้ประกอบการสามารถสอบถาม / ค้นหารายละเอียดได้จาก

                                กรมการค้าต่างประเทศ  กระทรวงพาณิชย์

                                 โทร.  0-2547-4771 ถึง 86

                                 Web Site : www.dft.moc.go.th / export_index.html

                                 Web Site  ของกรมส่งเสริมการส่งออก :  www.depthai.go.th / export / inex.html

 

                3.  สินค้าเสรี (ทั่วไป)  ไม่มีกฎเกณฑ์ใดเป็นข้อห้าม  จึงส่งออกได้ตามปกติ  สินค้ากลุ่มนี้มีมากมาย  ผู้ส่งออกสามารถเลือกทำการค้าได้โดยเสรี

 

                เมื่อทราบประเภทของกลุ่มสินค้า  และรู้แล้วว่าเป็นสินค้าประเภทใด  ก็มาถึงขั้นต่อไปในการขายสินค้าส่งออก  คือการหาลูกค้าซึ่งก็มีหลายวิธี  เช่น  ลงโฆษณาในสื่อต่าง ๆ ในประเทศของผู้ซื้อ  หรือสื่อทางการค้าของหน่วยงานด้านการค้าของไทย  ได้แก่  Exporters  Directory  ซึ่งจะจัดพิมพ์รายชื่อผู้ผลิต – ส่งออกสินค้าแยกเป็นชนิดสินค้าการส่ง  Direct  Mail  ไปยังผู้นำเข้าในประเทศเป้าหมาย  การเข้าร่วมงานแสดงสินค้าในต่างประเทศ  เป็นต้น

                เมื่อผู้ซื้อในต่างประเทศได้รู้จักสินค้าและให้ความสนใจก็จะมีการสอบถามรายละเอียดเพิ่มเติม  ในเรื่องราคา  ปริมาณ  หรือเงื่อนไขอื่น ๆ

                ผู้ขายสินค้าก็จะต้องเสนอราคาที่เหมาะสมและกำหนดเวลาในการจัดส่งหรือรายละเอียดอื่นตามที่ผู้ซื้อต้องการทราบ  หากผู้ซื้อพอใจในสินค้าและราคาแล้วจึงจะเกิดการสั่งซื้อ  ด้วยการออกคำสั่งซื้อสินค้า (Purchase  Order)  มายังผู้ขาย  เพื่อให้ผู้ขายออกเอกสาร  Pro – forma Invoice

                เมื่อผู้ขายจัดส่ง Pro – forma Invoice ไปให้แล้ว  ผู้ซื้อก็จะนำไปใช้เป็นหลักฐานในการเปิด Letter of Credit (L/C)  ต่อธนาคารของผู้ซื้อ  และเมื่อธนาคารของผู้ซื้อรับการสั่งซื้อแล้วก็ทำการจัดส่ง Letter of Credit (L/C)  มายังธนาคารในประเทศของผู้ขาย

                หลังจากนั้นธนาคารในประเทศผู้ขายก็จะแจ้งมายังผู้ขายว่าลูกค้าในต่างประเทศได้เปิด L/C  มาแล้ว  โดยให้ผู้ขายติดต่อกลับเพื่อนำหลักฐานตามที่ตกลงใน L/C ไปเตรียมการจัดส่งสินค้าตามข้อตกลงที่ผู้ซื้อกำหนดมาใน L/C  หากมีข้อความใน L/C ไม่ชัดเจน  ควรปรึกษากับธนาคารผู้รับใบสั่งซื้อ L/C ให้ชัดเจนเสียก่อนที่จะนำไปดำเนินการในขั้นตอนต่อไป

                ในกรณีที่ผู้ขายเป็นผู้ผลิตสินค้าเอง  ต้องเตรียมการผลิตสินค้าให้พร้อมเสร็จสิ้นก่อนกำหนดส่งสินค้า  หากผู้ขายไม่ได้ผลิตเองก็จะต้องทำสัญญากับผู้ผลิตให้กำหนดการส่งมอบสินค้า  ตามเวลาที่กำหนดก่อนการจัดส่งให้ผู้ซื้อ  จากนั้นทำการทดสอบคุณภาพสินค้าให้เป็นไปตามข้อตกลงที่ได้ให้กับผู้ซื้อไว้ และตรวจสอบกำหนดการในการขนส่งสินค้าว่า  ตารางการเดินเรือ  หรือเที่ยวบินในช่วงที่ต้องการส่งสินค้ามีตามต้องการหรือไม่  ควรจองระวางบรรทุกสินค้าไว้ล่วงหน้า  เพื่อความสะดวกแก่ผู้ทำการขนส่งซึ่งจะได้จัดเตรียมระวางบรรทุกในเที่ยวที่ต้องการได้ถูกต้องครบถ้วน

                ต่อมาก็จัดทำใบกำกับสินค้า หรือ บัญชีราคาสินค้า (Invoice) เพราะต้องนำไปใช้ทั้งก่อนการส่งออก  และหลังการส่งออก  เช่น ขออนุญาตสินค้าที่ควบคุมต้องปฏิบัติล่วงหน้าเพื่อความถูกต้อง  การจัดทำใบรายการบรรจุหีบห่อ (Packing List)  จะต้องจัดทำเมื่อทราบขนาดของหีบห่อที่ใช้บรรจุสินค้า  หรืออาจจัดทำก่อนยื่นเอกสารผ่านพิธีการศุลกากร  การขออนุญาตสินค้าควบคุม  สินค้ามาตรฐานและการรับสิทธิประโยชน์ทางภาษีอากร ซึ่งได้กล่าวแล้วข้างต้น

                นอกจากนี้อาจต้องขอหนังสือรับรองแหล่งกำเนิดสินค้า (C/O หรือ Certificate of Origin)  ตามข้อกำหนดของประเทศผู้ซื้อ  หนังสือรับรองนี้มี 2 แบบ

                แบบที่ 1 เป็นหนังสือรับรองแหล่งกำเนิดทั่วไปที่ออกให้กับประเทศผู้ซื้อ  เพื่อยืนยันว่าสินค้านั้นผลิตขึ้นในประเทศที่ส่งออกจริง  ผู้ออกให้มี

                -  กองสิทธิประโยชน์ทางการค้า  กรมการค้าต่างประเทศ  กระทรวงพาณิชย์

                -  สภาหอการค้าแห่งประเทศไทย

                -  สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย

                แบบที่ 2 เป็นหนังสือรับรองแหล่งกำเนิดสินค้าที่ออกให้กับประเทศผู้ซื้อ ตามข้อตกลงว่าด้วยการให้สิทธิพิเศษต่าง ๆ

                -  สิทธิพิเศษทางด้านภาษีศุลกากร GSP  เรียกว่า  หนังสือรับรองแหล่งกำเนิดสินค้า Form A

                -  สิทธิประโยชน์ทางการค้าภายใต้ AFTA / CEPT  เรียกว่า  หนังสือรับรองแหล่งกำเนิดสินค้า Form D

                -  สิทธิประโยชน์ทางการค้า GSTP  เรียกว่า  หนังสือรับรองแหล่งกำเนิดสินค้า Form GSTP

                แบบที่ 2 นี้จะออกโดย  กรมการค้าต่างประเทศ กระทรวงพาณิชย์เท่านั้น สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่

                กองสิทธิประโยชน์ทางการค้า               กรมการค้าต่างประเทศ  กระทรวงพาณิชย์

โทร.  0-2547-4815  ถึง 9                      E – mail : tpd_info@mocnet.moc.go.th

เอกสารประกอบอื่น ๆ ตามความต้องการของผู้ซื้อ เช่น  เอกสารประกันภัยและเอกสารรับรองต่าง ๆ  ซึ่งผู้ส่งออกส่วนใหญ่มักใช้บริการว่าจ้างผู้แทนออกของ (Shipping) ให้ดำเนินการ  ดังนั้นจึงควรแจ้งให้เขาทราบว่าต้องการเอกสารประกอบชนิดใด  เพื่อเขาจะได้ปฏิบัติตามความต้องการได้อย่างถูกต้อง

ทั้งนี้สามารถจะหาข้อมูลได้จาก L/C ที่ได้รับมา  ถ้ามีเงื่อนไข  อย่าละเลยที่จะระบุเงื่อนไขลงไปในเอกสารนั้น ๆ ให้ครบ

เอกสารใดที่ผู้ซื้อระบุมา  แต่ไม่สามารถหาหน่วยงานใดออกให้ได้ก็ให้ทำการตกลงกับผู้ซื้อเสียแต่เนิ่น ๆ ก่อนที่จะปฏิบัติการส่งมอบสินค้า

บัตรลายมือชื่อ  บัตรลายมือชื่อมีไว้เพื่อประกอบการติดต่อกับกรมศุลกากรว่าด้วยการนำเข้าและส่งออกทุกเรื่อง  เป็นบัตรลายมือชื่อเจ้าของหรือผู้จัดการและผู้รับมอบอำนาจเพื่อประกอบการยื่นเอกสารในการผ่านพิธีการของกรมศุลกากร  โดยยื่นคำร้องต่อฝ่ายทะเบียนผู้ส่งออกและนำเข้า  สำนักเลขานุการกรม  กรมศุลกากร  หรือที่ด่านศุลกากรทั่วราชอาณาจักร

เมื่อเตรียมเอกสารประกอบการส่งออกครบแล้ว  และถึงเวลาตามที่ได้สัญญากับผู้ซื้อไว้แล้ว  สินค้าพร้อมแล้ว  ก็ทำการผ่านพิธีศุลกากร  เพื่อทำการตรวจสอบสินค้าว่าตรงกับใบกำกับสินค้า  ใบรายการบรรจุหีบห่อ  แหล่งกำเนิดสินค้า  การชำระภาษีอากร  การออกใบขนสินค้า  การควบคุม  การบรรจุสินค้าเข้าตู้  ขึ้นเรือ  หรือขึ้นพาหนะที่ใช้ขนสินค้าส่งออก

จากนั้น  นำสินค้าที่จะส่งออกส่งมอบแก่ผู้ทำการขนส่ง  ซึ่งได้จองระวางไว้ล่วงหน้าแล้ว  และรับใบตราส่งเมื่อส่งมอบสินค้าเรียบร้อย  ใบตราส่งมี 5 ประเภทด้วยกัน ซึ่งขึ้นอยู่กับพาหนะที่ท่านใช้ขนส่ง เช่น

-  ใบตราส่งทางเรือ Bill of Lading (B/L)

-  ใบตราส่งทางอากาศ Air Waybill

-  ใบตราส่งทางรถไฟ  Railways  Receipt

-  ใบตราส่งทางรถบรรทุก Truck’s Receipt

-  ใบตราส่งทางไปรษณีย์  Parcel’s Receipt

ผู้ส่งออกจะต้องตรวจสอบใบตราส่งให้ละเอียดตามเงื่อนไข  อย่าให้ผิดพลาดจากข้อกำหนด  ก่อนนำไปยื่นขอขึ้นรับเงินกับธนาคาร

เมื่อเสร็จสิ้นการตรวจปล่อยสินค้าแล้วก็ถึงขั้นตอนสำคัญ  คือการเรียกเก็บและชำระเงินค่าสินค้า

เอกสารที่ต้องส่งเรียกเก็บเงินจากผู้ซื้อนั้นกำหนดได้จากเอกสารที่สั่งซื้อเป็นสำคัญ  เอกสารที่จำเป็น คือ

ตั๋วแลกเงิน (Bill of Exchange)  เป็นตราสารที่ผู้รับประโยชน์ตาม L/C หรือผู้ขายสินค้า  เป็นผู้ออกตั๋วเงินเพื่อสั่งให้ผู้ซื้อสินค้าจ่ายเงินตามตั๋วแลกเงินภายในเวลาที่ตกลงไว้ในสัญญา

 

ข้อควรระวังในการส่งเอกสารให้แก่ผู้ซื้อเพื่อเป็นหลักฐานในการเตรียมตัวออกของ หรือติดตามสินค้า  ต้องเป็นเอกสารที่ประทับตรา Copy Not Negotiate  เพื่อผู้ซื้อจะได้นำไปออกของไม่ได้จนกว่าการชำระเงินตามตั๋วแลกเงินจะสมบูรณ์  ธนาคารผู้เป็นตัวแทนจึงจะออกเอกสารในการออกของให้แก่ผู้ซื้อ  นำไปออกของเพื่อจำหน่ายต่อไปได้และเพื่อเป็นการส่งเสริมการส่งออกอีกทางหนึ่ง  กรมศุลกากรได้จัดให้มีสิทธิประโยชน์ทางภาษีเพื่อส่งเสริมการส่งออก  โดยดำเนินการมาตรการหลัก ๆ ดังนี้

1.  การคืนอากรวัตถุดิบที่นำเข้ามาผลิตเพื่อส่งออกตามมาตรา 19 ทวิ

2.  การงดเว้นการเก็บอากรสำหรับของที่นำเข้าในคลังสินค้าทัณฑ์บน

3.  การชดเชยค่าภาษีอากร

  1. การยกเว้น  ภาษีนำเข้าสำหรับเขตอุตสาหกรรมที่ส่งออก  ซึ่งท่านสามารถติดต่อขอรับสิทธิประโยชน์ดังกล่าวได้ที่           

กรมศุลกากร

                ถนนสุนทรโกษา  คลองเตย

                กรุงเทพฯ  10110

                โทร.  0-2249-0431 ถึง 40

     และสามารถค้นหาข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่  Web Site : www.customs.go.th

จะเห็นได้ว่าธุรกิจการส่งออกสินค้าสู่ผู้ค้าในต่างประเทศนั้นไม่ใช่เรื่องยากจนเกินความสามารถ  เพียงแต่ให้ความสนใจในขั้นตอนการปฏิบัติที่สำคัญต่าง ๆ อย่างจริงจัง  มีหูตากว้างไกล  มีความจริงใจกับคู่ค้า  ธุรกิจการส่งออกก็จะเป็นทางเลือกที่ดีแก่การทำธุรกิจได้  แต่ในการทำธุรกิจต่าง ๆ ก็ใช่ว่าจะประสบความสำเร็จในระยะเวลาอันสั้นได้  ฉะนั้น  เมื่อมีปัญหาหรือขัดข้องสิ่งใดในการประกอบธุรกิจส่งออก  กรมส่งเสริมการส่งออก  กระทรวงพาณิชย์  ยินดีเป็นที่ปรึกษาและร่วมเดินไปในตลาดโลกด้วยเสมอ

กรมส่งเสริมการส่งออก

22/77  ถ. รัชดาภิเษก  จตุจักร  กรุงเทพฯ 10900

โทร.  0-2511-5066  ต่อ 286-288

สายด่วนผู้ส่งออก โทร. 1169, 0-2511-5502

Web Site :  www.depthai. go.th  และ   www.thaitrade.com

               

-----------------------------

 

 

เอกสารอ้างอิง :

 

เอกสารวิชาการส่งออก ชุดที่ 1 พัฒนาความรู้สู่ตลาดโลก เรื่องที่ 1 ความรู้เบื้องต้นในการประกอบธุรกิจส่งออก  กรมส่งเสริมการส่งออก

เอกสารความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับการส่งออก  กองแนะนำการค้า  กรมส่งเสริมการส่งออก 

เอกสารความรู้เบื้องต้นในการประกอบธุรกิจส่งออก  ส่วนเทคโนโลยีฝึกอบรม  สถาบันฝึกอบรมการค้าระหว่างประเทศ  กรมส่งเสริมการส่งออก                                                                                                                    

Tags : ความรุ้ ส่งออก ธุรกิจ ชิปปิ้ง ศุลกากร

view

นาฬิกา

Alternative content

ปฎิทิน

« November 2018»
SMTWTFS
    123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 

 หน้าแรก

 บทความ

 เว็บบอร์ด

 รวมรูปภาพ

 ติดต่อเรา

view